Logo Dutch Comfort Houses

Welkom bij Team Dutch Comfort Houses

Team Dutch Comfort Houses is een nieuw Nederlands raceteam rond wegracecoureur Pepijn Bijsterbosch uit Heerde. In april 2018 heeft het bekende blauw/groen van Racingteam Bijsterbosch plaats gemaakt voor de kleuren en de naam van de nieuwe hoofdsponsor: Dutch Comfort Houses. Het team komt uit in de klasse Superbike 1000 in het open Duits Kampioenschap; de Internationale Deutsche Motorradmeisterschaft.

 

Coureur

Na op 16-jarige leeftijd te zijn gestart op een 125 cc, werd in 2011 de overstap gemaakt naar de Supersport 600 en inmiddels is Pepijn vanaf 2015 actief in de zwaarste klasse, de Superbike 1000. Pepijn, geboren op 3 november 1989, heeft er voor gekozen om na drie jaar bij andere Superbike-teams te hebben gereden, in 2018 verder te gaan met een eigen team. Niet de meest makkelijke weg, maar met de hulp van een grote groep trouwe sponsoren is het gelukt om alles voor 2018 op de rit te krijgen. Met als klap op de vuurpijl het aantrekken van hoofdsponsor Dutch Comfort Houses, tevens naamgever van het team.

 

Dutch Comfort Houses

Dutch Comfort Houses, gevestigd in Nieuwleusen, bouwt energiezuinige, geprefabriceerde woningen. Directeur Nico Buursema ziet veel overeenkomsten met de motorsport. “De dynamiek en de snelheid op het racecircuit is een mooie metafoor naar de manier waarop wij bouwen. In slechts een paar weken tijd kunnen wij een woning opleveren. Net als Pepijn gaat ons personeel ook voor een topprestatie. Dutch Comfort Houses, gestart in januari 2018, wil met een frisse kijk op zaken en lef aan de weg timmeren. Dit zie ik ook terug in een talentvolle coureur als Pepijn”.

 

Ambities

Na een wat minder seizoen wil Pepijn, die teruggekeerd is op de BMW S1000RR, weer de draad oppakken van 2016, waar hij met een paar mooie podiumplaatsen als 4e eindigde in het kampioenschap. Voor 2018 staan de pijlen wederom gericht op podiumplaatsen; Pepijn wil zich weer doen gelden en meevechten om de topposities.

 

Pepijn: “Ik heb het juiste materiaal en de goeie mensen om mij heen en dat geeft veel vertrouwen. Bovendien gaan we met ons eigen team fungeren als een soort satelliet team van Alpha Racing Van Zon BMW, het raceteam van Werner Daemen. Zo kunnen we via Daemen gebruik maken van de faciliteiten van zijn team en de ondersteuning van BMW Motorrad. Het voelt eigenlijk wel een beetje als thuis komen, nadat ik in 2015 en 2016 voor dit team heb gereden.”

 

Team Dutch Comfort Houses

Met wie gaat Pepijn zijn ambities waar maken in 2018? Naast de onvoorwaardelijke steun van zijn ouders Gerrit en Janet, is het opnieuw oom Jan Bijsterbosch die via het pitboard Pepijn van de juiste communicatie voorziet tijdens trainingen en de races.

Voor de technische ondersteuning doet Pepijn een beroep op dataman en ex-250 cc coureur Jaap Hoogeveen uit Smilde en als monteur gaat Tijmen van Rossum uit Oosthuizen (N.H.) er voor zorgen dat de motor er tip top bij staat. Daar krijgt hij hulp bij van onze junior Bart Blaauw.

Al wat langer aan zijn zijde, vanaf 2011, bevinden zich Arie en Gea Luttels uit Nieuwleusen. Naast een luisterend oor is Arie voor Pepijn de sparringpartner als het gaat om de keuze van de juiste banden. Gea verzorgt voor het team de P.R., o.a. het schrijven van de raceverslagen en nieuwsbrieven.

Vriendin Laura Bredewout beheert de social media kanalen en geeft hem de laatste aanmoedigingen mee als parapludame op de starting-grid.

 

Meer informatie over de verrichtingen van het team vind je op de persoonlijke website van Pepijn.

 

Belangstelling voor een energieneutrale prefab woning? Kijk dan eens rond op de site van Dutch Comfort Houses voor de diverse mogelijkheden.

Laatste nieuws

Pepijn scoort podiumplaatsen in Oschersleben

De Motorsport Arena in Oschersleben kent voor Pepijn na dit weekend geen geheimen meer. De combinatie IDM en EWC – de 8 uur van Oschersleben - (WK Endurance) zorgt er voor dat hij het circuit bij wijze van spreken met z’n ogen dicht kan rijden. Nu is dat op een motor niet aan te raden, maar de vele ronden hebben wel het nodige opgeleverd. Pepijn heeft z’n eerste IDM-podium binnen!

 

Trainingen

In de eerste vrije IDM-training donderdagmorgen zit Pepijn er vanaf het begin direct goed bij. Door de op woensdag gemaakte kilometers op de EWC-motor, eveneens een BMW S1000RR, heeft ‘ie direct ritme te pakken. Met de afstelling van de Dutch Comfort Houses-BMW zitten we meteen in de goede richting en is het rustig verder werken aan de details. Helaas valt de tweede vrije training in het water. Pepijn rijdt een paar rondjes, maar de hele training vol maken heeft geen zin in de stromende regen.

 

Het trainingsschema ziet er dit weekend heel anders uit en dat betekent dat donderdag aan het eind van de middag ook al de eerste kwalificatie op het programma staat. Pepijn bouwt de sessie heel mooi op en via de livetiming zien we veel groene en dus continue snellere sectortijden oplichten. Dit resulteert in een voorlopige vijfde tijd.

 

De vrijdag staat voor Pepijn in het teken van kwalificatie voor zowel het IDM als het EWC. Dit betekent volledige focus op twee fronten. Fysiek is het voor Pepijn geen enkel probleem; hij is topfit. Het switchen van de ene naar de andere motor vergt wel omschakeling. Zo zijn er qua afstellingen en type banden de nodige verschillen. Pepijn geeft zelf ook aan dat voor een paar bochten de rempunten bijvoorbeeld anders zijn. Er is dus opperste concentratie vereist en dus ook niet zo gek dat je een aantal ronden nodig hebt om weer 100% te pushen na de overstap op de andere motor. Dit zien we bijvoorbeeld terug tijdens de tweede IDM-kwalificatie. Zo blijft Pepijn in het begin hangen rond de 10e tijd. Gedurende de sessie komt hij steeds beter in ‘schwung’ en knalt er aan het eind nog een paar supersnelle rondjes uit met een P.R. van 1:26,9; goed voor P7 op de startgrid. Het veld zit echter dicht bij elkaar en aangezien Pepijn in de race meestal nog iets extra’s eruit kan persen, zijn  de verwachtingen voor morgen hoog gespannen.

 

Raceday

Op zaterdag staan de twee IDM-races én nog een EWC-kwalificatie op het programma. Omdat Pepijn zich vandaag volledig wil concentreren op het IDM is in overleg met het GERT56-team afgesproken dat hij geen EWC-kwalificatie rijdt. Hiervoor heeft hij al een goede tijd genoteerd staan uit de eerdere sessie van vrijdag.

 

Bij de start van race 1 weet Pepijn twee plaatsen goed te maken. Hij stuurt als vijfde man de zogenaamde Hotelbocht in met achter zich Ilya Mikhalchik, de snelle Oekraïner die z’n start een beetje verprutst heeft. Hij verwijst Pepijn al snel een plaatsje terug, maar op zijn beurt voert Pepijn de druk op bij de Italiaan Alessandro Polita. Bij het ingaan van de vijfde ronde steekt hij in de Hotelbocht binnendoor en heeft de Italiaan te pakken. In een paar ijzersterke ronden rijdt Pepijn het gat naar de kopgroep van vier man zienderogen dicht. En passant verbetert hij zijn P.R. naar 1.26,8.

 

Na de aansluiting weet hij ook door te stomen naar P4 door de Fransman Erwan Nigon te passeren. Nigon is als oud-Superbike kampioen echter ook niet de eerste de beste en blijft aanhaken. Zo ontstaat er een mooi gevecht tussen de twee. Dit heeft wel tot gevolg dat ze de top drie iets moeten laten gaan. Twee ronden voor het eind is het bij het passeren van een achterblijver de Fransman die net op een iets betere lijn zit en Pepijn voorbij gaat. Het lukt Pepijn niet deze aanval nog te pareren, omdat het beste wel van de banden af is. Toch zijn we zeker niet ontevreden met de vijfde plaats. Vooral gezien de manier van rijden, het deel uitmaken van de kopgroep  en de rondetijden. Zijn snelste rondetijd was zelfs rapper dan die van de nummers twee en drie! Gezien de startprocedure voor de tweede race kijken we daar met veel spanning naar uit, want Pepijn mag namelijk starten van P2.

 

Race 2

Opnieuw goed weg achter Nigon, zijn rivaal uit de eerste race. Na een paar ronden hebben ze al een voorsprong van vijf seconden op een achtervolgende groep van acht man. De dit seizoen ingevoerde  startprocedure voor de tweede race, werpt duidelijk zijn vruchten af voor wat betreft het verloop en de spanning. De snelste mannen uit de eerste race moeten echt moeite doen om naar voren te komen en zich door de groep heen te werken. De anderen houden natuurlijk ook zolang mogelijk ‘de deur dicht’ en dat levert mooie acties op.

 

Halverwege de race loopt Nigon iets weg bij Pepijn. “Ik had een paar keer een momentje met schakelen en verloor daardoor de aansluiting”. Intussen is Mikhalchik het meest slagvaardig geweest en heeft zich los geweekt uit de achtervolgende groep. Zijn volgende missie is Pepijn achterhalen. De Oekraïner noteert ook iets snellere rondetijden en we zien hem langzaam dichterbij komen. Met nog vier ronden te gaan is het er op en er over. Pepijn weet zich echter wel vast te bijten in Mikhalchik en laat hem niet helemaal los. Dat komt heel goed van pas, want inmiddels is de Duitser Julian Puffe in aantocht. En met rasse schreden, want Puffe noteert de snelste rondetijden van het hele veld. Het wordt superspannend en billen knijpen. Met het ingaan van de laatste ronde heeft Pepijn nog anderhalve seconde en dat moet genoeg zijn. Bovendien is Puffe niet zo meedogenloos in het passeren van de concurrentie. Maar toch, je weet nooit wat er in zo’n laatste ronde nog kan gebeuren. Pepijn weet echter genoeg voorsprong te behouden en de podiumplaats voor de 3e plaats is binnen!

 

EWC – de 8 uur van Oschersleben

Voor Pepijn volgt op Eerste Pinksterdag de spannende ontknoping van het kampioenschap in de Stock-klasse van het WK Endurance. Gaan ze de titel binnenhalen met Team GERT56? Ze staan aan kop en laten met de 1e trainingstijd zien dat ze op titelkoers liggen. Maar bij het Endurance racen kan er veel gebeuren. Het is dit keer dan wel geen 24 uur, maar ook in 8 uur moet alles heel blijven.

 

De start is voortvarend en de als eerste gestarte rijder Stefan Kerschbaumer zit er goed bij. Dan is het tegen het eind van zijn stint even schrikken; Kerschbaumer is stil gevallen. Er zijn problemen met de brandstoftoevoer. Volgens de berekeningen zou hij nog een paar rondjes moeten kunnen rijden, maar dit blijkt toch niet het geval. Het duurt even voor rijder en motor terug zijn in de pits en dit werpt ze ver terug in de stand. Lucy Glöckner weet weer op te klimmen en ook Pepijn is vervolgens op koers om plaatsen goed te gaan maken. Hij valt echter na een kwartiertje al stil; een probleem met de gashendel. Pepijn weet de motor echter snel weer aan de praat te krijgen en komt voor reparatie de pits binnen. Opnieuw leveren ze kostbare tijd in en moeten opnieuw aan een inhaaljacht beginnen.

 

Technische problemen blijven gelukkig verder uit en zo werken ze zich weer gestaag naar voren. De achterstand is na 4 uur op P24 echter dermate groot, dat het behalen van de titel erg lastig gaat worden. Tussendoor wordt Kerschbaumer ook nog even de grindbak ingeduwd, blijft overeind, maar weer zijn er zo 15 dure seconden weg.

 

Het blijft echter Endurance racen en zo zien we ook een aantal directe concurrenten worstelen door een valpartij of technische problemen. Zo gloort er bij het ingaan van het laatste uur toch weer hoop op het kampioenschap. Het gaat dan nog tussen Moto Ain en GERT56. Met nog 10 minuten op de klok schuift GERT56 weer een plaatsje op en komt naar P13. En staan op dat moment in de tussenstand in punten gelijk met Moto Ain, die op P4 rijden. Kerschbaumer rijdt zich het snot voor ogen om nog een plaats goed te maken en zo de WK-titel in de Stock-klasse binnen te slepen. Helaas lukt dit niet en komen ze 20 seconden tekort. Bij een gelijke eindstand telt de beste uitslag in deze race en dus mag Moto Ain zich tot kampioen laten kronen en moet GERT56 genoegen nemen met het zilver. Als je zo dicht bij de titel bent geweest is de teleurstelling vanzelfsprekend groot. Maar vice-wereldkampioen worden is hoe dan ook een fantastische prestatie.